ga naar de website

"VEI LOU QUÉRI" in de Creuse - Limousin
Chambres en Table d'Hôtes en Gîte
"CHEZ MÉMÉ DELPHINE"

3, Route du Geay    
23220 Moutier-Malcard    
Frankrijk    
Tel. 0033 555 806608    
corrieron@wanadoo.fr    

Nieuwsbrief no. 9 - mei 2011

Lieve lezers; vrienden, familie en gasten,

C’est parti! Ons seizoen 2011 is van start gegaan. Sinds april ontvangen we weer regelmatig gasten en de boekingen voor de zomer stromen binnen. Voordat het dus weer echt buffelen wordt voor ons, willen we jullie graag nog even bijpraten over:

Nieuw wandelarrangement
Tour de France 2011
Wel en Wee
Receptuur (nieuw)
Oproep

Nieuw wandelarrangement
Naast ons bestaande 7-daagse wandelarrangement bieden we met ingang van dit jaar ook een 8-daags combinatie-wandelarrangement aan met (Nederlandse) collega's in het zuiden van de Creuse. Je bent 5 nachten bij ons en 3 bij Saskia en Martijn. Zij zijn met hun kinderen in hetzelfde jaar als wij naar Frankrijk verhuisd, maar we hebben pas twee jaar geleden kennis gemaakt. We brachten met zeer veel genoegen de Kerstdagen bij hen door en in februari pasten we een week op hun dieren. Ze hebben namelijk niet alleen
 4 van onze dwerggeitjes en een haan, maar ook kippen, een ezel, paard en poney. En ontvangen dus ook graag wandelende gasten in hun l'Abbaye du Palais bij Bourganeuf. Dit arrangement genaamd "in de Voetsporen van Zizim", heeft alle ingrediënten in zich om een succes te worden. Kijk maar eens op www.wandelen-in-frankrijk.net/zizim.htm.

Zoals gezegd, blijft ons ‘gewone’ wandelarrangement van 7 dagen (meer of minder mag ook) in het programma. Lees het allemaal na op www.veilouqueri.com/nederland/randonnee.htm of www.wandelen-in-frankrijk.net/individueel.htm.

een oude bewegwijzering

uitzicht op onze plek in het voorjaar

de Creuse in de zomer

ook in de herfst is het hier goed toeven

enkele van de 2500 km uitgezette wandelroutes

winterwandelen in de Creuse

L' Abbaye du Palais van Saskia en Martjin

wandelen rond Bourganeuf

Tour de France 2011
Evenals in 2008 is de Tour ook dit jaar weer in onze buurt. Op 9 juli is de start zelfs in Aigurande, 12 km bij ons vandaan. We wijzen jullie nog graag op ons speciale TdF-arrangement van 8 tot 16 juli. We schreven er al eerder over. Er hebben zich al mensen aangemeld, maar er zijn nog plaatsen beschikbaar. In 2008 was zo’n zelfde arrangement een groot succes. Heb je belangstelling? Kijk dan op
de website of vraag de vorige nieuwsbrief.

Wel en Wee
Veel en groot Wee valt er gelukkig niet te melden, maar de verdwijning van Onyx, onze leasehond heeft toch wel indruk gemaakt. Hij is inderdaad verdwenen en wij en z’n bazen nemen ook aan dat hij niet meer leeft. Hij was inmiddels al aardig op leeftijd, liep minder goed en had medicijnen voor epileptische aanvallen, dus dacht ik tijdens z’n laatste logeerpartij dat het wel verantwoord was om Tessa én Onyx
 de laatste kilometer van de uitlaatronde los te laten lopen….  Foute gedachte, die ik achteraf zeer betreur. Ze gingen er namelijk meteen vandoor. ’s Avonds werd ons telefonisch gemeld dat ze samen waren gezien zo’n 10 km van ons vandaan. Tessa kwam ’s avonds laat terug, maar zonder Onyx. Hij is nog twee dagen in dezelfde buurt (met loopse teef) gesignaleerd, maar we hebben hem nooit meer kunnen vinden. Zoekrondes, oproepen op de radio, navraag bij dierenartsen, asiels, politie en gemeentehuizen leverden evenmin iets op. Hij lijkt in het niets opgelost en dat zal inmiddels ook wel zo zijn. We nemen aan dat hij niet goed geworden is en in ‘in het harnas’ van vrijheid en verliefdheid is gestorven. Erg jammer. Het was een markant beest en hij nam bij ons toch wel een zeer speciale plaats in.

Een zelfde lot hebben we Joe Cocker, onze schorre haan, willen besparen. Ook al behoorlijk op leeftijd, kreeg hij – met z’n imposante zoon in de buurt – toch steeds meer moeite om zijn gezag in de kippenharem te laten gelden. We zagen hem minder worden en toen hij zich op een dag in een hoekje van het kippenhok zat te schamen, hebben we de beslissing maar genomen zich nog één keer te laten bewijzen, als basis voor een sterke, zeer  smakelijke bouillon (zie hoofdstuk receptuur).

Voor het overige valt er volgens mij alleen maar Wel te melden. Wat wil je ook met zo’n voorjaar. Net als bij jullie is het hier vanaf eind maart al prachtig weer. Het is een zee van bloemen in onze tuin waar (pioen)rozen, akeleien en irissen nu de boventoon voeren. Langs de wegen en op de velden groei en bloeit het eveneens dat het een lust is, van paardebloem (paardenbloem?) tot orchidee. Vooralsnog levert onze waterput nog genoeg om de moestuin te kunnen besproeien, maar het gebrek aan regen is wel een zorg voor onze buurboeren. We oogsten al wel heerlijke verse groenten en aardbeien.

De oogst bij ons vee is ook overweldigend. Er zit een kip te broeden op 8 eieren, nog 10 dagen te gaan. Het konijn heeft drie weken terug 10 jongen gekregen, waaronder een heel kleintje, maar hij/zij lijkt het te gaan halen. Dat laatste durven we intussen ook te zeggen van ons kleinste babygeitje Betje. De twee moeders waren zoals gebruikelijk zwanger. Eentje had een enorme buik. Dezelfde die vorig jaar 3 jongen heeft geworpen. We ‘vreesden’ dus al dat het er weer 3 zouden worden. Tot onze stomme verbazing werden het er zelfs 4, op 17 april zijn ze geboren. Nou is 3 al uitzonderlijk, maar met 4 kunnen we misschien wel in het Guinness Book of Records. De 3 van vorig jaar heeft ze  helemaal alleen weten (op) te voeden, maar 4 bleek zelfs voor haar te veel te zijn, mede omdat ze zelf ook niet bepaald topfit was (vind je 't gek). Het was een heel getob om haar melk te gaan laten geven, maar nadat we – samen met ons buurboer Francis  – de babies gedwongen aan de tiet hadden gelegd en Francis haar vervolgens had leeg gemolken (de uier stond zo’n beetje op klappen), ging het beter. Na 1 week veel aandacht en veel krachtvoer krabbelde ze weer op en kon ze het verder zelf aan, althans voor 2 à 3 van de kleintjes. De kleinste, Betje dus, een echt minkukeltje, had een grote achterstand op haar zus en 2 broertjes. We lieten haar gedwongen bij de moeder en tante drinken en probeerden haar met de fles bij te voeren, maar dat zette allemaal geen zoden aan de dijk en was bovendien nogal stressig voor de moeders. Ze was te klein en zwak om zelf haar deel van de melk te veroveren. Toen ik haar dan ook na een week ’s morgens meer dood dan levend in de wei vond, heb ik het allemaal maar zelf ter hand genomen. Als een kangeroemoeder heb ik haar eerst een paar uur in een trui onder mijn borsten gedragen (en jullie weten, daar is genoeg plaats) en druppelsgewijs gevoed (met de fles). Toen ze weer warm werd en haar hartje weer echt begon te kloppen, heeft ze nog een paar uur ingepakt op Tessa’s warme kussen gelegen.
’s Middags hebben we haar weer teruggebracht naar de kudde, daarvan mocht ze immers ook niet vervreemden. Twee weken lang hebben we haar om de drie uur de fles proberen te geven, maar dat bleef moeizaam gaan. Het bleef een gestoffeerd hoopje botjes van amper een kilo, dat af en toe ook nog
 zeer klaaglijk mekkerde. Pas sinds halverwege vorige week kreeg ze er opeens zin en de vaart in. Ze is nog steeds half zo groot als haar broers en zus en een derde van haar nichtje, maar we hebben er nu alle vertrouwen in dat het goed komt. Dat nichtje is het enige kind van de andere moeder, die - ondanks dat ze een week vroeger dan de planning werd geboren - zo groot was dat ik de moeder met de bevalling maar een beetje geholpen heb.

We lijken wel volleerd boer hè? Nooit voor doorgeleerd, maar we doen maar wat ons gevoel ons ingeeft en dat blijkt tot nu toe het goede. Het geeft natuurlijk zorgen, maar ook heel veel voldoening en plezier als het lukt. Het is een dolle boel in de wei als ze met z'n vijven lopen te spelen.

een hommage aan Onyx

wijlen Joe Cocker

 de gelukkigste hond ter wereld

er gaan veel makke konijntjes in een mandje

 Koos, Francis en Tikrute

 Corrie met haar kangeroejong

 Betje nu

 moeder met dochter Belle

En Tessa? Thuis de rust zelve, op pad een en al energie een beetje jaloers op de andere vijf viervoetertjes, maar vooral verlangend uitziend naar de wandelaars met we ze komend seizoen weer kan gaan wandelen. En dat brengt me op het volgende hoofdstuk.

Oproep
Begin van dit jaar hebben we voor het eerst sinds we hier wonen weer eens samen een verre reis gemaakt. Naar La Réunion, als echte Fransen naar een overzees gebiedsdeel. Gek hoor om 11 uur te vliegen naar een vulkanisch, tropisch eiland en dan toch gewoon in Frankrijk te zijn. We gaan overigens regelmatig weg, maar dan eigenlijk altijd in de buurt. Dat is het voordeel als je in Frankrijk woont, een uurtje of meer rijden en we zijn al in 'het buitenland'. Dat zijn meestal wandeluitstapjes en Tessa gaat dan natuurlijk altijd met ons mee. Maar, met vliegreizen beginnen we daar niet aan. Vrienden van ons hebben op haar gepast, maar hebben haar 14 dagen aan de lijn gehouden en dat is voor zo'n vrijbuiter als zij toch geen onverdeeld plezier. Dus......... we zoeken mensen die het leuk zouden vinden om - als wij ver weg zouden gaan - op huis en haard te passen; huis, hond en andere dieren welteverstaan. En natuurlijk gratis. En als het winter is, kan de haard ook aan. Vind je het leuk om beesten te verzorgen, lekker te wandelen met Tessa en te genieten van de rust en schoonheid van ons huis en de Creuse, meld je dan aan. We zullen een lijst aanleggen van geïnteresseerden en als het dan zover is, contact opnemen.

Receptuur
Al jaren beloof ik om op de Nederlandse website een receptenpagina op te nemen, maar het komt er maar niet van (drukdrukdruk). Daarom zal ik voortaan in ieder geval een rubriek in de Nieuwsbrief opnemen. Dit keer een mooi en smaakvol soepje, dat niet moeilijk is om te maken, maar waar je veel succes mee zult hebben.

    Avocadosoep – 12 personen (bij minder personen, hoeveelheden overeenkomstig aanpassen)
    6 avocado’s
    6 kippenbouillontabletten (ik gebruik zelf de getrokken hanenbouillon van Joe Cocker zolang de voorraad strekt)
    1 citroën (of citroensap uit een knijpflesje)
    350 ml crème fraîche
    3 eetlepels gembersiroop of fijngehakte gemberbolletjes
    350 gram surimiflakes (geperse krabsticks) (kleine garnaaltjes kan ook)
    bieslook (zakje of bosje uit eigen kruidentuin)
    zout, versgemalen peper
    staafmixer (als je die niet hebt, kopen, kost maar een paar tientjes en is geweldig makkelijk)

    In grote pan 2,5 dl water aan de kook brengen. Bouillontabletten erboven verkruimelen. Intussen avocado’s schillen, halveren en pitten verwijderen. Vruchtvlees in stukken snijden en goed besprenkelen met citroensap (dit moet, anders wordt de avocado bruin!). Avocado, crème fraîche en gembersiroop door bouillon roeren. Soep weer aan de kook brengen en met staafmixer pureren. Laten afkoelen. Surimiflakes in kleine ringetjes snijden. Bieslook in kommetje fijn knippen. Soep weer voorzichtig en net aan de kook brengen, maar niet laten doorkoken. Op smaak brengen met zout en peper. Surimi en bieslook erdoor roeren, in voorverwarmde soepterrine doen en serveren (of als je het direct in borden serveert, borden voorverwarmen, surimi en bieslook in borden strooien en soep erin scheppen.
    Op de Franse versie van onze website vind je overigens nog meer recepten. Eet smakelijk!

Dit was het voor nu. Wij maken ons op voor de zomer. We hopen ook jullie weer te zien.

Corrie en Ron

voor een onvergetelijke vakantie in Marokko

ga er eens lekker tussenuit in eigen land

kom tot rust in het ook volgens de Fransen nog echte Frankrijk

kom eens wandelen op de Franse campagne